Werk als verbinding met jezelf en de aarde


dinsdag, 05 april 2011

Een aantal jaren hebben mijn vrouw Gebi en ik onze kinderen thuisonderwijs gegeven. Ik weet nog goed het moment dat we daarvoor kozen. Het was alsof ik mezelf iets teruggaf, wat ik in het beeld dat ik heb van onderwijs had verloren. Namelijk het vermogen, de kwaliteit om mijn kinderen wat te leren. Om iets van mijn eigen kennis en wijsheid door te geven aan mijn kinderen. Ook als het gaat om het leren lezen en rekenen, kennis over de aarde en de geschiedenis daarvan. Onderwijs was geen deelgebied meer, maar gebeurde 24 uur per dag bijna. Ook al besloten we later om te kiezen voor schoolonderwijs, ik kijk met veel plezier terug naar die jaren van thuisonderwijs. En nog steeds besteed ik mijn kinderen niet uit aan de school waar ze nu naartoe gaan, als ouders gaan we nog steeds door met het doorgeven van kennis en vullen we het schoolonderwijs aan.
Ik denk dat wij collectief heel veel van onze eigen vermogens, onze eigen kwaliteiten hebben losgelaten. Dit is inherent aan het systeem waarin we zitten en de economische vorm die daarbij past. Als je daarbij stilstaat is dat schokkend, omdat we door deze vermogens en kwaliteiten los te laten, ook de verbinding met onszelf en met de aarde hebben losgelaten. Ik zal ze op een rijtje zetten. Het onderwijs heb ik als voorbeeld gebruikt. Het vermogen en de kwaliteit om ons eigen voedsel te verbouwen en te koken. Wie wel eens in de Verenigde Staten is geweest, kent het voorbeeld, mensen eten bijna altijd buiten de deur, inclusief het ontbijt. Dan gaat het trouwens wel over de mensen die het kunnen betalen, bijna 50 miljoen mensen leven in de VS in armoede. Dan het vermogen om jezelf te genezen, ook dat hebben we uitbesteed aan de meestal reguliere geneeskunde. De pillenindustrie, de farmaceutische industrie is de grootste die er is. Schoonmaken is ook een goed voorbeeld, wie maar even genoeg geld verdient haalt een schoonmaakster in huis.
Dit zijn wat mij betreft de belangrijkste voorbeelden van werkgebieden die we als individu hebben losgelaten, terwijl juist deze gebieden ons helpen om ons te verbinden met onszelf en de aarde. Het is niet toevallig dat juist deze werkgebieden vaak worden onderbetaald en onder druk staan; onderwijs, schoonmaakwerk is het laagst betaalde werk dat er is, verzorging en verpleging is keihard werken met een lage beloning en het aantal boeren dat de afgelopen jaren is moeten stoppen met het eigen bedrijf is groot. Het is een mechanisme dat hoort bij ons systeem. Op het moment dat je er geld voor hebt, stop je juist met het werk dat eigenlijk goed is voor jezelf in die zin dat het je verbind met jezelf en de aarde. Die elementaire, deskundigheid wordt uitbesteed aan deskundigen buiten jezelf en je betaalt daarvoor. En jij blijft met een gat achter in jezelf, het gat van de afgescheidenheid van je eigen vermogens als mens die je net hebt uitbesteed. Die onvrede, om nog een stapje te zetten wordt dan weer verleid door allerlei andere industrie├źn die ons systeem kent (amusement, consumeren, vakantie etc. etc.). Het mag duidelijk zijn dat dit gat zich niet laat vullen door surrogaat, dat het er op aan komt om deze vermogens die we hebben losgelaten weer terug te nemen, deze onszelf weer toe te eigenen. Dat dit een mooie ervaring is, mag duidelijk zijn uit mijn eigen ervaring van het thuisonderwijs. Dat we daarna kozen voor schoolonderwijs wil zeggen dat ik niet pleit om alle deskundigheid buiten onszelf los te laten, maar wel dat we mogen zoeken naar een nieuwe balans tussen onze eigen basiskwaliteiten als mens en dat wat we als aanvulling buiten onszelf toevoegen.